|
Het onderhoud van het schip. |
|
Er wordt wel eens gezegd: "werk je dood, koop een boot". Natuurlijk kan deze uitspraak werkelijkheid zijn. Vooral als je het onderhoud van je boot als een last ervaart. Maar de echte hobbyist ziet het onderhoud van zijn boot toch meer als een uitdaging. Voordat je wilt gaan varen zal er meestal onderhoud gepleegd moeten worden. Als je dat niet doet, heb je kans, dat je het volgende jaar dubbel zoveel onderhoud hebt. Ik heb in het voorjaar 2002 mijn Friendship 23 gekocht. Na de zomer, in de herfst, is de boot op de trailer komen te staan en ik zag direct dat er in het voorjaar gekrabd, geschuurd en geverfd moest worden. Ik zag er in het begin best wel even tegenop. Maar toen ik eraan begonnen ben, het was in maart 2003, zag ik de onderkant van mijn schip steeds mooier worden. |
|
Hij werd weer mooi vlak en ik besefte tegelijk, dat als ik het dit jaar goed onderhanden zou nemen, ik de volgende jaren daar profijt van zou trekken. Natuurlijk heb ik wel hulp gehad van vrienden, die in de zomermaanden eens een tochtje mee maken. Wees eerlijk, alleen het genot hebben kan altijd nog..........! Op deze pagina wil ik jullie getuige laten zijn, door een aantal foto's, hoe het onderhoud gegaan is. |
|
Hoe ben ik begonnen? De eerste fase. Ik heb eerst een gekeken naar datgene wat onder de waterlijn zat. Het onderwatervlak zat slecht in de antifouling. Heel veel kale plekjes. Ik wilde eigenlijk de hele onderkant wel weer mooi glad maken, maar hoe. Op mijn school, waar ik werk, zijn nogal wat collega's die ook zeilgek zijn en waar kon ik beter advies krijgen dan bij die mannen met ervaring. Ik was reeds begonnen met een schuurmachine, maar een van mijn collega's adviseerde mij met een gewone verfkrabber te gaan werken. Ik naar de Gamma getogen en een paar driehoekkrabbers gekocht en ja hoor. De oude fauling vloog eraf. Nou, ja........ vloog eraf? Er moest wel degelijk kracht gezet worden en 's-avonds voelde ik de spieren van mijn lichaam opspelen. Toch gaf datgene wat ik gedaan had een goed voldaan gevoel. Hele stukken van het onderwatervlak werd mooi glad en ik zag de antifauling laag er al op. |
|
De tweede fase. Nadat ik een aantal zaterdagen niets anders gedaan had dan krabben, heeft Sjoerd met polyesterplamuur de oneffenheden weggewerkt. Daarna kon ik mijn duurgekochte (Aldi) schuurmachines gaan gebruiken. Nu werd de bodem pas echt glad. Prachtig, wat was ik enthousiast over het resultaat. Stukje bij beetje kwam ik toe aan het moment (12 april 2003), dat ik de roller kon pakken om de eerste primerlaag aan te brengen. Later op de dag nog een keer op aanraden van de buurman, want de primer moest in elkaar vloeien. |
|
De derde fase. Na de primer kwamen er twee lagen anti aangroeiverf onder. Ik heb voor de kleur rood gekozen omdat dan de waterlijn direct mooi afgetekend was. Na deze klus dachten we klaar te wezen, maar .......... De vierde fase. de raamrubbers moesten nog vernieuwd worden en verleden jaar stond er steeds water in de boot waardoor er veel vocht en schimmel in de boot kwam. Het afgelopen jaar hebben we veel gezocht naar het lek, maar konden het niet vinden. Nu hij toch op de wal stond konden we boot goed nakijken. Het bleek dat de stootrand de boosdoener was. Deze was gepopnageld en het bleek dat er ruimte zat tussen de stootrand en de huid van de boot. Hier bleek veel regenwater door te komen. Maar ook als de stootrand door het water ging kwam er veel water binnen. Ik heb veel moeten zoeken om het goede materiaal bij elkaar te krijgen. Uiteindelijk heb ik in Zeilmakerij Elzenga in Leeuwarden een goede leverancier gevonden. Hij was bereid de benodigde materialen voor mij te bestellen. Met de nodige hulp (Sjoerd de Graaf en Jan Smit) heb ik de stootrand vernieuwd en afgelopen zomer bleek dat de boot goed dicht was. Een goede bemoediging, want het is niet leuk als je elk jaar opnieuw veel water onder in de boot vindt. Alles wordt klam en gaat schimmelen. |
|
De vijfde fase Als laatste heb ik een rolfok laten plaatsen en het groot zeil zo gemaakt dat ook dat vanuit de kuip bediend kan worden. Ook dit bleek de afgelopen zomer een goede keus geweest te zijn. Zeker als je alleen zeilt is het heerlijk om voor bruggen enz. de zeilen gemakkelijk te kunnen strijken. Al met al een hoop werk, maar gelukkig door de nodige hulp kon de boot in de laatste week van juni 2003 het water in. De slot fase In de afgelopen zomer hebben we kunnen ervaren wat het is om goed onderhoud aan de boot te plegen. We zijn in de zomer die achter ons ligt het IJselmeer over geweest naar Enkhuizen, Medemblik en Den Oever. Geen averij, geen water in de boot, gewoon een geweldige toch. (Lees over deze trip op de pagina Zeiltochten) |
